බිතුසිතුවම් රූ මෙන්.....

මිතුරැ තුමෝ
‍දුක ඇති තැන පවතීවී
බිතු සිතුවම් සේ
කිසිවක්
නොදොඩාවී....

පොඩි පුතා ගම ගිහින්

පුන් සඳක් පායලා
අලගල්ල  බබළලා
දුරකථනෙම්ම කීවා
සොඳුර මුමුණලා


නෑ මිතුරන්ට දෙන
කෝළ රැස් මුසුවෙලා
සිනා මල් කිණිති පොඩි
සැම අතම විසිරිලා

සියනෑවෙ මුළු අහස
කළු වලා රොක් වෙලා
බලා හිමි කොහොඹ ගස්
හෙවනෙ නිසසල  වෙලා
 
නෑ හඩ පා ගැටෙන
ගේ මැද්දෙ දුව පණින
කණ මැදිරියන් යනෙන
එළි පුරා නිදහසෙන


නැහැ දඩබ්බර වැඩ
ආදාර අවවාද
අත්තම්ම බණ අහන
ගුවන් විදුලියද වැඩ

රෑ ප පොත් සත්තු හැඩ
එකම තැන නිදි වදින
වෙහෙස වූවත් කයම
නිදියන්න කෝ ඉඩ

පට කුඩ අරගෙන මැණිකෙ කෝච්චිය උඩරට     ගාටනවා
එළිවෙන ජාමෙට  හූ හඩ දීගෙන බිංගේ විද ‍             එනවා
ඉර ගිරව් නටන විට වෙල් ඉපනැල්ලේ හිරු රැස්    පූදිනවා
අලගලු පාමුළ බලා හිඳින් පුත මා ඉන් බැස             එනවා